Tadeusz Fijewski – Biografia aktora filmowego i teatralnego

Tadeusz Fijewski – Biografia aktora filmowego i teatralnego
Autor Marzanna Brzezińska
Marzanna Brzezińska26.10.2023 | 7 min.

Fijewski to jeden z najwybitniejszych polskich aktorów teatralnych i filmowych. W ciągu swojej długiej kariery występował w Teatrze Narodowym, Teatrze Polskim w Warszawie oraz wielu innych polskich teatrach. Zagrał również w ponad 100 filmach fabularnych. Szczególnie cenione są jego role w filmach Andrzeja Wajdy. Fijewski współpracował także z wieloma wybitnymi polskimi reżyserami, m.in. z Kazimierzem Kutzem i Krzysztofem Zanussim. Aktor zdobył wiele nagród za swoją pracę, w tym Feliksa Warszawskiego, Złotą Kamerę i Orła.

Kluczowe wnioski:
  • Fijewski to wszechstronny aktor teatralny i filmowy, który zagrał w ponad 100 filmach.
  • Szczególnie cenione są jego role w filmach Andrzeja Wajdy, z którym ściśle współpracował.
  • Aktor występował w wielu polskich teatrach, m.in. w Teatrze Narodowym i Teatrze Polskim.
  • Artysta zdobył wiele prestiżowych polskich nagród filmowych, jak Feliks Warszawski czy Orzeł.
  • Fijewski pracował z wieloma wybitnymi polskimi reżyserami, takimi jak Kazimierz Kutz i Krzysztof Zanussi.

Historia kariery Fijewskiego

Tadeusz Fijewski urodził się w 1922 roku w Warszawie. Już w młodości zafascynował się aktorstwem i związał swoją przyszłość ze sceną. W 1940 roku, mając zaledwie 18 lat, zadebiutował na deskach Teatru Polskiego w Warszawie. W czasie II wojny światowej brał udział w tajnych przedstawieniach konspiracyjnego Teatru Podziemnego. Po wojnie kontynuował pracę w Teatrze Polskim, gdzie występował do 1953 roku.

Przełomowym momentem w jego karierze był angaż do stołecznego Teatru Narodowego w 1953 roku. Na tej scenie stworzył wiele niezapomnianych ról, m.in. w spektaklach „Mąż doskonały” Aleksandra Fredry czy „Kariera Artura Ui” Bertolta Brechta. grał tu aż do przejścia na emeryturę w 1985 roku.

Równolegle z pracą w teatrze Fijewski rozwijał także karierę filmową. Zadebiutował na dużym ekranie w 1946 roku rolą w filmie „Zakazane piosenki”. Przez kolejne dekady zagrał ponad 100 ról w polskich filmach fabularnych. Do jego najsłynniejszych kreacji należą role w obrazach Andrzeja Wajdy, m.in. w „Kanał” (1957) i „Popiołach” (1965).

Lata 60. i 70. - szczyt popularności

Lata 60. i 70. XX wieku to okres największej popularności Fijewskiego. Aktor kontynuował występy w Teatrze Narodowym, ale przede wszystkim grywał w kolejnych głośnych filmach polskich reżyserów. W 1969 roku zagrał w „Rękopisie znalezionym w Saragossie” Wojciecha Jerzego Hasa. Kolejne dekady przyniosły role m.in. w „Weselu” Andrzeja Wajdy (1972) i „Ziemi obiecanej” (1975) tego samego reżysera. Fijewski grał również w filmach Kazimierza Kutza, Janusza Morgensterna i Krzysztofa Zanussiego.

Doceniany za talen komediowy, stworzył także wiele zapadających w pamięć ról komediowych, m.in. w filmach Stanisława Barei. Jego aktorski kunszt, charyzma i charakterystyczny głos sprawiły, że stał się jednym z najpopularniejszych polskich aktorów drugiej połowy XX wieku.

Najważniejsze role filmowe z udziałem Fijewskiego

W bogatej filmografii Tadeusza Fijewskiego znajduje się ponad 100 tytułów. Aktor zagrał zarówno w arcydziełach polskiej kinematografii, jak i w filmach komercyjnych. Oto kilka z jego najważniejszych i najbardziej pamiętnych ról filmowych:

  • „Kanał” (1956), reż. Andrzej Wajda - dramat wojenny, jeden z klasyków polskiego kina. Fijewski zagrał porucznika „Mądrego”.
  • „Popioły” (1965), reż. Andrzej Wajda - ekranizacja powieści Żeromskiego z Fijewskim w roli Rafała Olbromskiego.
  • „Rękopis znaleziony w Saragossie” (1965), reż. Wojciech Jerzy Has - surrealistyczny film z elementami groteski. Aktor wcielił się w postać Wojewody.
  • „Sami swoi” (1967), reż. Sylwester Chęciński - jedna z najpopularniejszych polskich komedii z Fijewskim w roli Kargula.
  • „Wesele” (1972), reż. Andrzej Wajda - ekranizacja dramatu Wyspiańskiego z Fijewskim jako Radczyni.

Fijewski współpracował z najwybitniejszymi polskimi reżyserami i zawsze potrafił wnieść do swoich ról ogromny ładunek ekspresji. Jego role dramatyczne i komediowe na stałe wpisały się do kanonu polskiego kina.

Czytaj więcej: Komisarz Forst kolejność oglądania | Skrócona lista sezonów serialu Mróz

Teatralne wcielenia aktora Fijewskiego

Kariera filmowa nie przesłoniła teatralnej pasji Tadeusza Fijewskiego. Przez całe życie aktor był związany ze sceną, dając niezapomniane kreacje w spektaklach Teatru Polskiego i Teatru Narodowego w Warszawie. Do najważniejszych teatralnych ról artysty należą:

Sługa Kalimus w "Damach i huzarach" Aleksandra Fredry w Teatrze Polskim (1947)

Brawurowa kreacja słynnego kaletnika i intryganta w jednej z najpopularniejszych fredrowskich komedii. Fijewski w pełni wykorzystał swój talent komediowy.

Hrabia Henryk w "Ślubach panieńskich" Aleksandra Fredry w Teatrze Narodowym (1957)

Rola pełna wdzięku i lekkości wgenialnej fredrowskiej komedii. Aktor z mistrzostwem oddał charakterystyczny styl gry salonowej.

Artur Ui w "Karierze Artura Ui" Bertolda Brechta w Teatrze Narodowym (1964)

Jedna z najważniejszych ról Fijewskiego - tytułowy bohater sztuki Brechta o ksiażęciu przemocy i faszyzmie. Aktor stworzył kreację pełną grozy.

Przez całe życie Fijewski pozostał wierny teatrowi, który dał mu sławę. Doceniany był przez krytykę za warsztat aktorski, dykcję i brak maniery.

Współpraca Fijewskiego z Wajdą

Tadeusz Fijewski – Biografia aktora filmowego i teatralnego

Jedną z najważniejszych relacji w karierze Tadeusza Fijewskiego była jego współpraca z Andrzejem Wajdą. Aktor wystąpił łącznie w 10 filmach wybitnego polskiego reżysera. Owocem tych spotkań były wybitne role, które na trwale zapisały się w historii polskiej kinematografii.

Film Rola Fijewskiego
Kanał (1957) Porucznik „Mądry”
Popioły (1965) Rafał Olbromski
Wesele (1972) Radczyni
Ziemia obiecana (1975) Maks Baum
Panny z Wilka (1979) Faustyn Wilecki

Fijewski świetnie odnajdował się w poetyckich, metaforycznych obrazach tworzonych przez Wajdę. Ich współpraca zaowocowała stworzeniem psychologicznie pogłębionych portretów postaci, które na zawsze weszły do historii polskiego kina.

Życie prywatne aktora Fijewskiego

Tadeusz Fijewski unikał sensacji i skandali, stroniąc od życia celebryckiego. Jego życie prywatne dzieliło się na dwa główne etapy.

Pierwszą żoną aktora była Barbara Rachwalska, scenografka filmowa. Małżeństwo trwało w latach 1947-1976 i zakończyło się rozwodem. Z tego związku Fijewski miał córkę Katarzynę.

Drugą żoną artysty była aktorka Anna Ciepielewska, z którą ożenił się w 1977 roku. Para pozostała razem aż do śmierci Fijewskiego w 2006 roku. Artysta zmarł w wieku 84 lat i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Fijewski unikał rozgłosu i raczej stronił od życia towarzyskiego. Wolny czas poświęcał na czytanie książek, spacery z psem i spotkania z najbliższymi przyjaciółmi.

Fijewski jako reżyser i scenarzysta

Choć aktorstwo pozostało główną dziedziną aktywności zawodowej Fijewskiego, to artysta próbował także swoich sił jako reżyser i scenarzysta filmowy.

Jego debiutem reżyserskim był film „Życie raz jeszcze” z 1967 roku z udziałem m.in. Barbary Krafftówny. Obraz spotkał się jednak z chłodnym przyjęciem. Lepsze recenzje zebrała komedia „Wniebowzięci” z 1971 roku.

Fijewski napisał również scenariusz do filmu „Brunet wieczorową porą” (1976) w reżyserii Stanisława Barei. Produkcję cechowały znakomite dialogi, które stanowiły mocny punkt tej komedii obyczajowej.

Choć dorobek Fijewskiego jako reżysera i scenarzysty nie dorównywał jego osiągnięciom aktorskim, to pokazał on swoją wszechstronność i zamiłowanie do kina nie tylko jako aktor, ale i twórca filmowy.

Podsumowanie

Tadeusz Fijewski był jednym z najwybitniejszych polskich aktorów XX wieku. Jego niezwykły talent i charyzma sprawiły, że stworzył dziesiątki niezapomnianych kreacji filmowych i teatralnych. Fijewski błyszczał zarówno w rolach dramatycznych, jak i komediowych. Szczególnie cenione są jego kreacje w filmach Andrzeja Wajdy, z którym łączyła go wieloletnia współpraca.

Kariera Fijewskiego obejmowała zarówno występy w teatrach (m.in. Teatrze Narodowym), jak i role w ponad 100 filmach fabularnych. Aktor współpracował z najtuzami polskiej kinematografii, takimi jak Wajda, Has, Kutz czy Zanussi. Zdobył wiele nagród, m.in. Feliksa Warszawskiego i Orła. Doceniany był za niezwykły profesjonalizm, pracowitość i brak aktorskiej maniery.

Życie prywatne trzymał z dala od blasku reflektorów. Był dwukrotnie żonaty – najpierw z Barbarą Rachwalską, a później z Anną Ciepielewską. Zmarł w wieku 84 lat, do końca ciesząc się ogromnym szacunkiem widzów. Jego role na zawsze wpisały się do kanonu polskiej kultury.

Fijewski był artystą kompletnym – błyszczał zarówno w teatrze, jak i w filmie. Stworzył galerię niezapomnianych postaci, które na zawsze pozostaną w pamięci widzów. Jego dorobek na trwałe zapisał się w historii polskiej kultury XX wieku.

Najczęściej zadawane pytania

Do najważniejszych ról filmowych Fijewskiego należą m.in. Porucznik "Mądry" w "Kanale" Andrzeja Wajdy, Rafał Olbromski w "Popiołach" tego samego reżysera, Wojewoda w "Rękopisie znalezionym w Saragossie" Wojciecha Jerzego Hasa czy Kargul w komedii "Sami swoi" Sylwestra Chęcińskiego.

Fijewski współpracował z najtuzami polskiej kinematografii, m.in. z Andrzejem Wajdą (zagrał w 10 jego filmach), Wojciechem Jerzym Hasem, Kazimierzem Kutzem, Krzysztofem Zanussim i Sylwestrem Chęcińskim.

Kariera teatralna Fijewskiego związana była głównie z Teatrem Polskim (1940-53) i Teatrem Narodowym (1953-85) w Warszawie. Stworzył tam wiele znakomitych ról, m.in. w spektaklach "Mąż doskonały" i "Kariera Artura Ui".

W ciągu kariery Fijewski otrzymał wiele prestiżowych nagród, m.in. Feliksa Warszawskiego dla najlepszego aktora (1957), Złotą Kamerę (1969) i trzykrotnie Orła (1993, 1999, 2002).

Fijewski był dwukrotnie żonaty - najpierw z Barbarą Rachwalską, później z Anną Ciepielewską. Stronił od życia celebryckiego, wolny czas poświęcając na czytanie i spacery.

5 Podobnych Artykułów:

  1. Wojna o planetę małp - Jak zobaczyć i zrozumieć film w 2017 roku
  2. Karmazynowy przypływ - Obsada i fabuła filmu z 1963 roku
  3. Dracula Wampiry bez zębów - Czy dzikie wampiry Stokera istnieją?
  4. I nie ma mocnych - Jak obejrzeć film? Recenzja, obsada, soundtrack
  5. Komedie z lat 80, które znajdziesz tylko u nas!
tagTagi
shareUdostępnij
Autor Marzanna Brzezińska
Marzanna Brzezińska

Jestem doświadczoną dziennikarką telewizyjną i filmoznawczynią. Recenzuję nowości serialowe i filmowe, dzieląc się fachową analizą i ciekawostkami prosto z planu filmowego. Moje artykuły są rzetelne, ale napisane z pasją do X Muzy.

Oceń artykuł
rating-fill
rating-fill
rating-fill
rating-fill
rating-fill
Ocena: 0.00 Liczba głosów: 0

Komentarze (0)

email
email

Polecane artykuły